A już było tak ładnie. Już zeszły grube połacie śniegu, a pierwsze cebule wystawiły kły. Zażółciły się pąki kwiatowe ranników zimowych, a młode pędy psizęba 'Pagoda' przebiły liściastą ściółkę.
Runianka japońska 'Variegata' jak zwykle w wyśmienitej kondycji, jakby mrozów i zimy nie było. Dopiero jak wyrosną młode liście i kwiaty zauważalna będzie różnica między starymi a młodymi przyrostami.
Obok skryte pod opadłymi liśćmi z drzew owocowych Polystichum setiferum 'Plumosum Densum również zachowało świeży wygląd. Z zasady ma płaski pokrój i pewnie ta cecha spowodowała, że całego zakrył śnieg.
Natomiast Polystichum polyblepharum choć o mocniejszych w strukturze liściach to jednak wygląda gorzej. Tylko kilka pędów zachowało zdrową zieleń, które i tak zostaną drobno posiekane na podściółkę dla paproci.
Natomiast Dryopteris erythrosora pyszni się żółtą zielenią i pędami w miarę nieprzyciśniętymi przez śnieg. A to za sprawą koszyka którym nakryłam paproć gdy jeszcze nie było śniegów a ostre słońce mocno grzało. Nie chciałam aby wiatr zasuszył końcówki listków i aby w dobrej kondycji doczekała wiosny. Gdy spadł pierwszy "duży" śnieg było za późno aby zdejmować osłonę, gdyż roślina zostałaby beż żadnej ochrony przed nadchodzącymi nocnymi mrozami. Tak więc spokojnie doczekała marcowej odwilży i mam nadzieję, że pąki wewnątrz również.
Pierwsze porządki już poczynione. Gdzie się dało wyskubałam stare suche liście traw, rozwiane na trawniki liście zagarnęłam z powrotem na rabaty. Wcale mi nie śpieszno z odkrywaniem czegokolwiek, w moich rejonach później nadchodzi wiosna. Wręcz zastanawiam się czy aby nie pośpieszyłam z obcinaniem krzewów hortensji bukietowych, cięłam nad oczkami które były ewidentnie uśpione. Gdy są nabrzmiałe - łatwiej oszacować kondycję pojedynczych pędów.
